Your Problem

Ze stond opeens bij hem op de stoep. Ze had een kind aan haar hand van ongeveer tien jaar. ‘Your son’, zei ze toen hij opendeed. ‘ Your son, your problem’.

Een klein koffertje werd in zijn handen geduwd door de vrouw.

Hij gebaarde naar de bank. Ga zitten. Het kind wilde graag wat eten. Ze hadden een lange reis gemaakt.

Hij keek op de klok. Zijn vrouw en kinderen waren nog maar net weg en kwamen voorlopig niet thuis. Hij keek naar de donkere vrouw. Nog altijd prachtig was ze. Wat had hij haar graag willen vergeten; ze herinnerde hem aan zijn bedrog, zijn misbruik van het vertrouwen dat zijn echtgenote hem had gegeven. Deze vrouw was zijn operatie assistente tijdens die zware maanden in dat verre land. Na drie maanden Kenia keerde hij terug naar zijn vrouw en zijn jonge kinderen. Zijn escape van het gezinsleven thuis, werken als arts in Kenia, bracht hem alleen maar het besef dat hij bofte dat hij in Nederland woonde. Na deze ervaring had hij rust gevonden in zijn (gezins)leven. Hij had het nooit aan zijn vrouw verteld.

Hij keek naar het kind. Zou het kunnen? Koortsachtig rekende hij in zijn hoofd terug naar de Kenia periode. Het zou kunnen. Het kind was een stuk lichter dan zijn moeder. En toen het hem aankeek, met een onzekere, haast boze blik, zag de man zijn heldere blauwe ogen. De ogen van zijn kinderen.

‘What’s his name?’ vroeg hij. ‘Jack Junior’, zei de moeder, net als jij. ‘Waarom heb je het me nooit verteld?’ vroeg hij. Ze haalde haar schouders op. ‘You belong here’, zei ze aarzelend, ‘You have family’. Via Facebook had ze hem al die jaren gevolgd. Alles was veranderd sinds haar man was overleden. Ze had geen geld meer om haar vier kinderen te voeden. Jack, de oudste, was slim, maar zij kon de school niet meer betalen. En Jack vroeg steeds vaker naar zijn echte vader. Dus had ze geld gespaard en deels geleend en een ticket geboekt. Ze logeerden bij een Keniaanse nicht in Nederland. En ze wilde geld. Anders zou ze zijn gezin inlichten. En ze had het idee dat dat niet was wat hij wilde. Hij had immers kinderen die ouder waren dan Jack…

Hij had een advocaat nodig. Hij zat gestresst voor me. Ongemakkelijk. Een nette man die zijn misstap jaren had weggemoffeld. Ik had met hem te doen. We bespraken de juridische mogelijkheden, maar hij was alleen bezig met de gevolgen van dit alles voor zijn gezin. Ik kon hem niet geruststellen; op grond van de wet kon ik de verwoesting van zijn gezin niet stoppen; ik kon hooguit een financiële regeling proberen te treffen. Of zij werkelijk naar zijn vrouw zou stappen kon ik niet voorspellen; ik achtte de kans wel aanwezig. Ik adviseerde hem alles open te gooien en daarna een regeling te treffen, voordat Jack Jr weer aan de deur zou staan en zijn vrouw open zou doen.

De week na ons gesprek belde hij. Hij had zijn vrouw alles verteld. Jack Jr. was langs gekomen. Zijn vrouw had gehuild toen ze Jack in de ogen keek; hij leek zo op haar man en kinderen.

Zijn huwelijk heeft het doorstaan, zijn gezin heeft het gered. Vanuit Nederland zorgt hij goed voor Jack in Kenia.

En heel stiekem voel ik me een klein beetje trots.