Koude Zomer

Het is de eerste schooldag na de zomervakantie. Ik heb een afspraak met Marianne en Gijs. Ze zijn net terug van drie weken kamperen met de kinderen in de Provence. En ze gaan scheiden.

De tent stond nog maar net, de kinderen hadden hun zwembroekjes inmiddels gevonden en Marianne had gezellig een kleedje op het plastic tafeltje neergelegd en twee kopjes koffie gemaakt. Ze had Gijs al drie keer gevraagd om te komen zitten, maar Gijs moest nog een paar dingetjes doen in de tent. Zijn telefoon, die eigenlijk altijd in zijn zak zat, lag op het tafeltje. Marianne bladerde wat door een Libelle, riep naar de kinderen dat ze wel even naar het zwembad konden gaan maar wel voorzichtig moesten doen, en toen wilde ze weten hoe laat het was. Ze drukte op de knop van de telefoon van Gijs om de tijd te zien, maar zag een melding op zijn scherm dat hij een bericht van M. had.   M? Zonder verder na te denken opende ze het bericht.

‘Ik zal je missen liefste, maar ik tel de dagen dat je eindelijk voor altijd bij mij bent. Deze kerst zijn wij samen! Sterkte daar!’.

Marianne las het bericht twee keer. Ze liet haar koffiekopje uit haar hand vallen. Gijs kwam in zijn korte broek aanlopen en keek haar vrolijk en verbaasd aan. Totdat hij de telefoon in haar hand zag. Op drie meter afstand van haar bleef hij staan. Marianne vroeg hem: ‘ Vier jij kerst met M.?’

Hij ontkende niets en vertelde alles. De woorden bleven maar komen. Het was al een jaar aan de gang. M. was zijn collega. Ongetrouwd, kinderloos en vijftien jaar jonger. Gijs was hopeloos verliefd op haar. Hij had er tegen gevochten, zij ook, maar het was hun lot. Nu wist hij pas wat echte liefde was, zei hij. Marianne deed of ze dit laatste niet hoorde. Zijn stralende ogen toen hij over M. vertelde…ze wilde ze niet zien. Gijs was nu hier, bij haar en de kinderen, drie weken samen met het gezin. Marianne besloot alles op alles te zetten om haar gezin te redden. Ze voelde geen boosheid, alleen maar hoop. Ze vroeg hem om het huwelijk een kans te geven de komende weken, om rustig na te denken, om te praten samen (als de kinderen op bed lagen natuurlijk). Ze vroeg hem om gewoon samen een gezin te zijn de komende weken. Gijs zei Ja.

In de vakantie-weken die volgden, vocht Marianne voor haar huwelijk. Maar eigenlijk was het kansloos. Gijs deed zijn best, dat zag ze. Maar het was niet genoeg. Gijs was al te lang bij haar weg. Zijn hoofd en hart waren bij M.
In de laatste vakantieweek, na twee weken mooi weer spelen en haar best doen, stelde Marianne Gijs voor de keuze: gaan we bij thuiskomst samen in therapie of naar een advocaat?

Een week later zaten ze bij mij aan tafel. Gijs vierde kerst met zijn nieuwe vriendin.